Generalnie efekty specjalne można podzielić na dwie grupy. Pierwszą z nich są tricki optyczne, czyli uzyskane za pomocą kamery bądź w trakcie obróbki samej taśmy filmowej. Drugą grupę stanowią tricki mechaniczne, czyli manipulacja filmowanymi obiektami. Proste efekty specjalne znane były od wieków. Już w starożytnym teatrze stosowano zapadnie oraz straszono publiczność głośnymi wybuchami. Efekty można filmować bezpośrednio z udziałem aktorów lub kaskaderów. Można jednak filmować aktorów i tło z efektami specjalnymi oddzielnie, a oba obrazy połączyć w trakcie montażu. Obecnie, nierzadko pojedyncze sceny wymagają kilku - nawet sześciu lub siedmiu - różnych efektów specjalnych w jednym tylko ujęciu. Tradycyjną metodą „ożywiania" na ekranie fantastycznych stworów jest technika zwana fazowaniem.
-
-
-
-
-